امروزه فرقه هاي مختلفي از صوفيه كه خود را درويش يا اهل طريقت مي خوانند، درجامعه شيعي ما زندگي مي كنند.

در اين نوشتار كوتاه سعي ميكنيم در سئوالاتي مختصر دراويش را مورد خطاب قرار داده وبا آنها سخني داشته باشيم

 1-سئوال اول:با توجه به اينكه پيامبر گرامي اسلام فرمودند: انى تارك فيكم الثقلين كتاب اللّه وعترتى ما ان تمسكتم بهما لن تضلوا ابدا:يعني من دو چيز گرانبها در ميان شما مي گذارم كتاب خدا واهل بيتم.تا زماني كه بدانها تمسك كنيد گمراه نخواهيد شد.

واينكه معيار وملاك صحيح يا باطل بودن عقيده وروشي، ائمه معصومين هستند چرا شما به سخنان ائمه گوش نداده وبا اينكه ايشان صوفيه وصوفي گري را رد نموده اند نه تنها به سخن ائمه گوش نمي دهيد بلكه سعي ميكنيد ايشان را نيز صوفي بناميد؟

در همين زمينه روايات زيادي داريم كه به دو نمونه اشاره مي كنيم:

الف:امام رئوف حضرت علي ابن موسي الرضا صلوات الله وسلامه عليه مي فرمايند:

«من ذُكِرَ عِندَهُ الصوفية و لَم ينكرهُم بِلِسانِهِ وَ قَلبِهِ فليسَ منا و مَن أنكَرَهُم فكَأنَما جاهَدَ الكُفّار بينَ يدي رسول الله صلي الله عليه وآله ؛ [سفينةالبحار، ج2، ص57.]هر كس نزد او از صوفيه سخن به ميان آيد و با زبان و دلش آنهارا انکار نکند، از ما نيست و هر كس صوفيه را انكار نمايد، گويا در حضور رسول خداصلي الله عليه وآله با كفار جهاد كرده است».

ب. شيخ مفيد به سند صحيح از امام علي النقي عليه السلام روايت كرده است كه محمد بن حسين بن  ابي الخطاب می­گوید: در خدمت علي النقيعليه السلام  در مسجد النبي بودم كه در آن حال جمعي از اصحاب آن حضرت شرفياب حضور شدند و در ميان ايشان «ابو هاشم جعفري» نيز بود كه او مردي بسيار بليغ و با كمال بود و در نزد آن حضرت مقام و منزلت عظيمي داشت و چون اصحاب در كنارش قرار گرفتند، به­ناگاه جمعي از صوفيه داخل مسجد شدند و حلقه زدند و مشغول ذكر گرديدند. حضرت فرمود: «لا تلتفتوا إلي هؤلاء الخدّاعين فإنَّهم خلفاء الشّياطين و مخرّبوا قواعد الدّين يتزهّدون لراحة الأجسامِ و يتهجّدون لتصييد الأنعام؛[سفینة البحار، ج2، ص58]به اين حيله گران اعتنا نكنيد؛ زيرا جانشينان شياطين و خراب كننده قواعد دين مي­باشند. زهد ايشان براي راحتي بدن­هايشان و تهّجد و شب­زنده­داريشان براي صيد كردن عوام است.»

حضرت در ادامه فرمود: «لا يهلّلون إلا لغرور الناس ولا يُقَلّلُون الغذاء إلا لملأ العساس واختلاف الدَّفناس يتكلّمون النّاس بإملائهم في الحبّ و يطرحونهم بإذلالهم في الجُبّ أورادهم الرّقص و التّصديقة وأذكارهم التّرنّم والتّغنية فلا يتبعهم إلّا السّفهاء و لا يعتقدهم إلا الحُمقاء فمن ذهب إلي زيارة أحد منهم حيّاً أو ميّتاً فكأنّما ذهب إلي زيارة الشّيطانِ و عبدةِ الأوثان و من أعان أحداً منهم فكانّما أعان يزيد و معاوية وأباسفيان؛ ذكر نمي­گويند مگر براي فريب مردم و خوراك خود را كم نمي­كنند، مگر براي پر كردن قدح و ربودن دل احمقان، با مردم دم از دوستي خدا زنند تا ايشان را به چاه اندازند، اوراد ايشان رقص و كف زدن و اذکارشان غنا و آوازه­خواني است و كسي به سوي آن­ها ميل نكند و تابع ايشان نگردد، مگر آن­كه از جمله سفيهان و احمقان باشد. هر كس به زيارت يكي از آنان در حال حيات و يا بعد از مرگ برود، مانند آن است كه به زيارت شيطان و بت­پرستان رفته باشد و هر كس ياري ايشان كند، گويا يزيد و معاويه و ابوسفيان را ياري كرده است».

در همان موقع يكي از اصحاب آن حضرت عرض كرد: «و إن كان معترفاًبحقوقكم؛ اگر چه آن كس به حقوق شما اقرار داشته باشد(يعني شيعه شما باشد) ؟» حضرت نگاه تندي به او كرد و فرمود: «دَع ذا عنكَ مَنِ اعْتَرَف بحقوقنا لم يذهب في عقوقنا أما تدري انّهم أخسّ طوائف الصّوفية والصّوفية كلّهم من مخالفينا و طريقتهم مُغايرة لطريقتنا وإن هم إلاّ نصاري و مجوس هذه الامّة اُولئك الّذين يجهدون في إطفاء نور الله والله يُتمُّ نوره و لوكره الكافرون؛ اين سخن را ترك كن! [مگر نمي­داني] هر كس حق ما را بشناسد، مخالفت امر ما نمي­كند؟ آيا نمي­داني ايشان پست­ترين طوائف صوفيه مي­باشند و تمام صوفيان مخالف ما هستند و طريقه آن­ها [باطل و] برخلاف طريقه ما است و اين گروه، نصارا و مجوس اين امّت هستند و آنان سعي در خاموش كردن نور خدا (محو اسلام) مي­كنند و خداوند نور خود را تمام مي­كند، هر چند كافران خوش ندارند».

حال بايد پرسيد چرا بر خلاف نظر ائمه بزرگوار شيعه اينگونه سعي داريد با دين خدا بازي كنيد ودر مقابل ايشان بايستيد.

اگر سخن امامي را قبول نكنيد بعد به زيارت آن امام برويد آيا ايشان به شما توجه خواهد كرد.اكنون شايد بتوانيد خود را توجيه كنيد اما در پيشگاه خداوند بزرگ چه پاسخي خواهيد داشت.

2-سئوال دوم:شما معتقديد كه قطب فرقه شما ولايت دارد وبايد در امر دين از او پيروي كرد.حال سئوال ما اين است چه كسي اين ولايت را به ايشان داده است.

در فرقه هاي ذهبيه وهمه شاخه هاي نعمت اللهيه مانند نعمت الله گنابادي، معتقدند كه اين ولايت از امام رضا عليه السلام به شخصي بنام معروف بن فيروزان كرخي رسيده است وبرخي ديگر نيز مي گويند امام زمان به جنيد بغدادي حكم داده است.

حال سئوال ما اين است كه در حاليكه براي كوچكترين مساله در شرع از ائمه روايت ومدرك داريم آيا نبايد در صورتيكه اين نظرات صحيح مي بود روايتي ويا حتي نوشته اي كوچك وجود مي داشت تا مردم گمراه نشوند؟

آيا مي شود گفت اينها جزو اسرار است؟اگر ولايت به صورت در گوشي وسر بوده است مردم بايد چگونه تشخيص مي دادند؟در حاليكه همه فرقه ها خود ورهبر

خود را حق مي دانند وبقيه را باطل؟

آيا فكر نمي كنيد اين ساخته وپرداخته سران صوفيه بوده تا بتوانند در مقابل ائمه شيعه بايستند؟

يكي از نكات جالب فرقه نعمت اللهي در ايران مساله هماهنگي وهمكاري با دربار پادشاهان قاجار وپهلوي است.

پس از قتل قائم مقام فراهاني مزدور استعمار ودرويش نعمت اللهي ميرزاي آغاسي به صدر اعظمي ايران رسيد.مواردي از نكات تاريخي وتلاشهاي وي براي كمك ورشد اين فرقه دركتب مختلف ومعتبرتاريخي آمده است كه به برخي از آنها اشاره مي شود:

پس از آنكه محمد شاه به تخت شاهي نشست حاج ميرزا آقاسي تابلو استعمار ومعلم محمد شاه،صدر اعظم گرديد وميرزا نصرالله اردبيلي كه يكي از مشايخ سلسله بودفبه مقام صدر الممالكي رسيد(تاريخ سلسله هاي نعمت اللهيه در ايران ص ۲۰۰)

 در اين مسير حتي به قطب فرقه نعمت الهي يعني رحمت عليشاه نايب الصدري وحكومت فارس مي رسد

پس از به قدرت رسين حاج ميرزاي آقاسي وانتصاب ميرزا نصرالله اردبيلي به منصب صدرالممالكي،در سال ۱۲۵۱ قمري،بنا به پيشنهاد صدرالممالك محمدشاه وظائف فارس را به رحمت عليشاه واگذاشت ووي را به لقب ومنصب نايب الصدري مفتخر گردانيد(سيري در تصوف وعرفان ايران ص۱۰۴)

 حتي قطب بعدي مست عليشاه يا همان زين العابدين شيرواني از اين مرحمت ها بي نصيب نشد

در صفحه ۱۰۴ همين كتاب آمده است:

محمدشاه به ملاحظه ميرزاي آقاسي حاج زين العابدين شيرواني را مورد لطف ومحبت قرار داد وبراي وي درشيراز خانقاهي دائر نمود ودهي خارج از شيراز به وي هديه كرد كه ساليانه مبلغ هزار تومان عايدي داشت ومستعليشاه در آخر همر در كمال رفاه واسايش بزيست

 محمد شاه خرافاتي آنقدر تحت تاثير اينها قرار داشت كه اوژن فنلاندي در سفرنامه خود مي نويسد:

ايراني كه از مدتها پيش رو به ترقي مي رفت اكنون به حداكثر سرعت به قهقرا ميرود،محمد شاه قاجار به موهومات معتقد استفگوين شخصي بنام شاه نعمت الله مدت سلطنت هشت پادشاه را پيشگويي كرده محمد شاه هشتمين آنها مي باشد وچنان پيشگويي شده شاه روز وساعت ودقيقه را حساب مي كند،اين شخص گفته است كه وي يازده سال سلطنت خواهد كرد بنابر اين شاه به اين عقيده باقي است وپول وطلا به دراويش مي دهد كه در حقش دعا كنند(سفرنامه اوژن فنلاندي ترجمه فارسي چاپ تهران ص ۱۲۳)

 اين وقايع درست بعد از مرگ قائم مقام فراهاني وامير كبير دو وزير با كفايت ايراني روي مي دهد.

نكته جالب تر اين است كه باز در دولت پهلوي جنايتكار معروف تاريخ عبدالحسين تيمور تاش كه درويش نعمت اللهي گنابادي بود وزير دربار مي شود.

از آن مهمتر قطب فرقه گنابادي سلطانحسين تابنده در تاييد وحمايت رژيم پهلوي تلاشهاي زيادي نمود وحتي شاه دو بار به بيدخت رفت وشبي را نير در خانه اين قطب گنابادي بيتوته كرد.

خنده دار تر اين كه باهار دراويش گنابادي گفته اند كه شاه به دست بوسي سلطانحسين رفته است ولي عكس چيز ديگري را نشان مي دهد